SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 249/365 – MIŁOSIERDZIA CHCĘ, NIE OFIARY – (Łk 6,1-5)
„Syn Człowieczy jest panem szabatu”.
Pewien farmer wziął pewnego razu dwa uparte muły i przywiązał je z obu końców kilkumetrowej liny. Na przeciwległych krańcach pola leżały dwie kupki siana. Zwierzęta usiłowały przeciągnąć się nawzajem, każde w swoją stronę, próbując dostać się do najbliżej leżącej sterty. Wreszcie oba padły z głodu.
W dzisiejszej Ewangelii w szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: „Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?” Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: „Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać”. I dodał: „Syn Człowieczy jest panem szabatu”.
Czasem nasz upór i głupota jest przyczyną naszego zagubienia. Lubimy oceniać, krytykować, pouczać. A ten nie chodzi do kościoła, a tamten żyje bez ślubu, a ten tylko wydaje pieniądze na „bawitka”, zamiast pomagać innym. I tak nieświadomi jesteśmy jak faryzeusze, którzy zamiast zająć się swoim nawróceniem, zwracają uwagę uczniom Jezusa łuskającym kłosy w szabat. "Gdyż miłosierdzia chcę, nie ofiary, waszego poznania Boga bardziej niż całopaleń". (Księga Ozeasza 6,6). Jezus daje nam do zrozumienia, że Miłość kształtuje nasze myślenie, Jest ważniejsza niż przestrzeganie rytuałów. Święty Augustyn niczym Salomon podpowiada nam "Kochaj i czyń co chcesz".
Jezu, Miłosierny, naucz mnie patrzeć z miłością na tych, których dziś spotykam
Fot: Tymur Khakimov
________________________________________________________________________
Ewangelia (Łk 6, 1-5)
Chrystus jest Panem szabatu
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i jedli, wykruszając ziarna rękami.
Niektórzy zaś z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno w szabat?»
Wtedy Jezus, odpowiadając im, rzekł: «Nawet tego nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać».
I dodał: «Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».