SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 267/365 –BYĆ ŚWIADKEM – (Łk 9,1-6)
„I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych”.
Siostra Felicyta Błędzka (1932-2018), z raciborskiego klasztoru Annuntiata opowiadała taką historię. Kiedy była na misjach w Paragwaju, zabrakło jej pieniędzy dla podopiecznych. Udała się do miasta do kościoła na modlitwę. Zmęczona usiadła w cieniu przed świątynią, zdjęła z głowy kapelusz przeciwsłoneczny i położyła na kolanach. Kiedy się obudziła kapelusz był pełen banknotów. Uśmiechnęła się i powiedziała „ Czy ja już tak nędznie wyglądam?” i podziękowała Panu Bogu.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
Jezus powołuje każdego z nas, do głoszenia Ewangelii, nie bacząc na nasz charakter, nasze przewinienia. Często bronimy się, są lepsi, zdolniejsi, mądrzejsi i bardziej święci. Staramy się zagłuszyć ten głos. Jezus zna nas doskonale, jest nieustępliwy, wspiera nas, zsyła nam różnych ludzi i sytuacje, nieraz doświadcza niesamowitymi zdarzeniami. Pragnie naszymi rękami nieść pokój i miłość. Ale nic nie zrobi bez nas.
Jezusie, Ty, który umarłeś za mnie, daj mi siłę, abym potrafił pójść za Toba i być Twoim świadkiem.
Fot: Fatin Rifat
___________________________________________________________________
Ewangelia (Łk 9, 1-6)
Rozesłanie Dwunastu
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.
Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.