Wielcy Kresowiacy - HENRYK RODAKOWSKI
HENRYK RODAKOWSKI, MALARZ ROMANTYCZNY
URODZIŁ SIĘ WE LWOWIE9 LIPCA 1823 ROKU A 28 GRUDNIA 1894 ROKU
Henryk Rodakowski urodził się 9 lipca 1823 roku w Lwowie.
Henryk Rodakowski należał do najwybitniejszych polskich malarzy XIX wieku. Nazywany „malarzem arcydzieł”, zasłynął przede wszystkim jako niezrównany mistrz portretu. Potrafił nie tylko wiernie oddać rysy twarzy, ale również uchwycić charakter, emocje i wewnętrzny świat swoich modeli. Jego obrazy do dziś zachwycają niezwykłym realizmem, subtelnością i psychologiczną głębią.
Był synem adwokata Pawła Rodakowskiego i Marii z Singerów. Zgodnie z wolą rodziny rozpoczął studia prawnicze w Wiedniu (1841–1845), jednak prawdziwą pasją okazało się malarstwo. Już od 1843 roku kształcił się prywatnie pod kierunkiem wybitnych artystów: Josepha Danhausera, Friedricha von Amerlinga oraz Franza Eybla.Przełomowym etapem jego życia był pobyt w Paryżu w latach 1846–1867, gdzie doskonalił swój warsztat w pracowni Léona Cognieta. To właśnie tam zdobył międzynarodowe uznanie. W 1852 roku otrzymał medal I klasy za znakomity „Portret generała Henryka Dembińskiego”, przedstawiający bohatera w mundurze generała rewolucji węgierskiej. Niedługo później zachwyt krytyków wzbudził również poruszający „Portret matki”, uznawany za jedno z największych osiągnięć polskiego malarstwa XIX wieku. W 1861 roku poślubił Kamilę z Salzgeberów Blühdorn, z którą doczekał się dwojga dzieci – Zygmunta i Marii. Po powrocie do Galicji zamieszkał najpierw w majątku Pałahicze koło Tłumacza, a następnie w Bortnikach koło Chodorowa, gdzie wzniósł okazały dwór w stylu eklektycznym. Oprócz znakomitych portretów tworzył także nastrojowe pejzaże galicyjskiej wsi oraz kompozycje historyczne, utrwalając piękno i ducha dawnych Kresów.
Był synem adwokata Pawła Rodakowskiego i Marii z Singerów. Zgodnie z wolą rodziny rozpoczął studia prawnicze w Wiedniu (1841–1845), jednak prawdziwą pasją okazało się malarstwo. Już od 1843 roku kształcił się prywatnie pod kierunkiem wybitnych artystów: Josepha Danhausera, Friedricha von Amerlinga oraz Franza Eybla.Przełomowym etapem jego życia był pobyt w Paryżu w latach 1846–1867, gdzie doskonalił swój warsztat w pracowni Léona Cognieta. To właśnie tam zdobył międzynarodowe uznanie. W 1852 roku otrzymał medal I klasy za znakomity „Portret generała Henryka Dembińskiego”, przedstawiający bohatera w mundurze generała rewolucji węgierskiej. Niedługo później zachwyt krytyków wzbudził również poruszający „Portret matki”, uznawany za jedno z największych osiągnięć polskiego malarstwa XIX wieku. W 1861 roku poślubił Kamilę z Salzgeberów Blühdorn, z którą doczekał się dwojga dzieci – Zygmunta i Marii. Po powrocie do Galicji zamieszkał najpierw w majątku Pałahicze koło Tłumacza, a następnie w Bortnikach koło Chodorowa, gdzie wzniósł okazały dwór w stylu eklektycznym. Oprócz znakomitych portretów tworzył także nastrojowe pejzaże galicyjskiej wsi oraz kompozycje historyczne, utrwalając piękno i ducha dawnych Kresów.
W 1893 roku osiedlił się w Krakowie. Powierzono mu najważniejsze funkcje w życiu artystycznym miasta – został dyrektorem i prezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych oraz przewodniczącym Komitetu Muzeum Narodowego. W Wigilię, 24 grudnia 1894 roku, otrzymał nominację na dyrektora Szkoły Sztuk Pięknych – ukoronowanie swojej wieloletniej działalności artystycznej. Los nie pozwolił mu jednak objąć tego stanowiska.
Zaledwie cztery dni później, 28 grudnia 1894 roku, Henryk Rodakowski zmarł nagle w wieku 71 lat.
Spoczął w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Pozostawił po sobie dzieła, które na trwałe weszły do kanonu polskiego malarstwa i do dziś są symbolem piękna, kunsztu oraz artystycznej doskonałości.
Henryk Rodakowski: Autoportret (1853), domena publiczna
Spoczął w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Pozostawił po sobie dzieła, które na trwałe weszły do kanonu polskiego malarstwa i do dziś są symbolem piękna, kunsztu oraz artystycznej doskonałości.
Henryk Rodakowski: Autoportret (1853), domena publiczna
