SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 225/365 – PRZEBACZENIE – (Mt 18, 21 – 19, 1)

Mówiono o pewnej starej kobiecie z wioski, że miewa cudowne widzenia. Miejscowy ksiądz zażądał na to dowodu:
– Ujrzawszy Boga, poproś Go, by powiedział ci moje grzechy, które tylko Jemu są znane. To będzie wystarczający dowód.
Miesiąc później, kobieta wróciła i ksiądz zapytał, czy Bóg znów się jej objawił.
– Tak – odpowiedziała.
– I co ci odpowiedział na moje pytanie?
– Powiedz swemu kapłanowi, że zapomniałem jego grzechów.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus przyrównuje królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
W dalszej części ów sługa nie przebacza swoim wsółsługom. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu". Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

Ile dramatów wokół nas, a i w naszych rodzinach na skutek braku przebaczenia. Najczęstszą przeszkodą jest pycha. To ona zabiera nam nasze najlepsze dni życia. Jezus przychodzi w Słowie Bożym uczy nas przebaczania. I nieraz pytamy jak Piotr "Panie, ile razy mam przebaczyć. Czy aż siedem razy?" Odpowiedź jest zawsze ta sama "Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy”

Jezu przebacz mi, ufam Tobie. Ty się tym zajmij…

Fot: Jeffry Surianto